Κατηγορία: Τραγούδι εβδομάδας

ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΟΥΤΣΙΚΑΚΗΣ «ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ»

Θοδωρής Βουτσικάκης – Όμορφη Ζωή

Μουσική: Nicola Piovani  Στίχοι: Λίνα Νικαλοπούλου

Ο Nicola Piovani «έντυσε» με τη μουσική του την ταινία του Roberto Benigni, που θεωρείται ένα από τα «διαμάντια» του ιταλικού κινηματογράφου, αλλά και ένα αριστούργημα της έβδομης τέχνης σε ευρύτερο πλαίσιο, κάνοντάς μας να χαμογελάμε κάθε φορά που την ακούμε και βραβεύτηκε με Oscar.

Η Panik Oxygen παρουσιάζει μία ιδιαίτερη σύμπραξη του βραβευμένου Ιταλού συνθέτη με την πολυγραφότατη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου και τον ταλαντούχο νεαρό ερμηνευτή Θοδωρή Βουτσικάκη, που έδωσαν τα χέρια για έναν κύκλο τραγουδιών σε μουσικές του συνθέτη, τα οποία θα τραγουδάμε στα ελληνικά.

Το πρώτο μελωδικό αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας είναι το «Όμορφη Ζωή», ένα τραγούδι που έκανε αισθητή την παρουσία του από την πρώτη στιγμή που ακούστηκε ζωντανά, πριν ακόμα δισκογραφηθεί.

Ευαίσθητο, τρυφερό και αισιόδοξο, το «Όμορφη Ζωή», που σύντομα θα αποκτήσει και εικόνα, αποτελεί προπομπό του δίσκου που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο και μας κάνει να νιώσουμε και να αναφωνήσουμε πως …είν’ όμορφη η ζωή!

Ενορχήστρωση, επιμέλεια μουσικής παραγωγής, midi programming: Αντώνης Σουσάμογλου

Διεύθυνση παραγωγής: Νίκος Γ. Μακράκης

Έπαιξαν οι μουσικοί:

Ηλεκτρική κιθάρα/ ακουστική κιθάρα: Κώστας Γεωργιάδης

Ακουστική κιθάρα: Πέτρος Λαγόντζος

Πιάνο: Γρηγόρης Σημαδόπουλος

Κοντραμπάσο: Τραϊανός Αλμπανούδης

Τύμπανα: Στέλιος Τσομπανίδης

Μελόντικα: Αντώνης Σουσάμογλου

Κλασική κιθάρα: Λένα Τσαμπάζη

Τρομπέτα: Γιάννης Οικονομίδης

Μπάσο, τρομπόνι: Γιώργος Κόκκορας

Καστανιέτες: Γιώτα Καραμούζη

Κουαρτέτο εγχόρδων: Αντώνης Σουσάμογλου, βιολί David Bogorad, βιολί Θανάσης Σουργκούνης, βιόλα Γιάννης Στέφος, τσέλο

Ηχοληψία: Στέλιος Τσομπανίδης (AMS About Music Studios) Θάνος Καζαντζής (Studio Πολύτροπον) Δημήτρης Χωριανόπουλος (Minus2 Productions) Μίξη – Mastering: Δημήτρης Χωριανόπουλος (Minus2 Productions)

Στίχοι/Lyrics:

Βγες, τραγούδα τη ζωή

Πες θα ‘ρθει ξανά πρωί.

Δες τον ήλιο μ’ άλλα μάτια με ενός παιδιού χαρά γιατί κι εσύ παιδί ήσουν μια φορά.

Ναι, το ξέρει ο ουρανός

Ναι, ο τόσο μακρινός

Αχ! Kι η νύχτα μ’ όλα τ’ άστρα πως κάπου εδώ στη γη πολλές καρδιές βαθιά έχουν μια πληγή.

Να! Mια ρόδα που γυρνά

Να! Tου λούνα παρκ η ρόδα σου γνέφει ανέβα τον κόσμο δες ξανά.

Μα, ίσως δεν πιστεύεις πια κι αν σου λέω η ζωή πως είναι απέραντη ομορφιά.

Δες είμαι δίπλα σου εγώ το σκοτάδι θα τελειώσει θα περάσει η συννεφιά. Πάει και δε γυρίζει πια πάει στου χρόνου τα κουπιά πάει, γοργά κυλάνε οι ώρες μα αν βρέξει μια βροχή λευκό γυμνό το λουλουδάκι ανθεί.

Πάει και δε γυρίζει πια πάει κι απάντηση καμιά πάει, μα όπου κι αν ρωτάμε μας λεν’ ό,τι αγαπάμε ζωντανό θα μείνει στην καρδιά.

Μας λεν’ ό,τι αγαπάμε ζωντανό πως μένει στην καρδιά.

Είν΄ όμορφη η ζωή τραγούδα το κι εσύ

Ειν’ όμορφη η ζωή.

© 2019 PANIK OXYGEN

Μιρέλα Πάχου, Πέννυ Μπαλτατζή- «Έρωτας παρωδία»

Η Μιρέλα Πάχου και η Πένυ Μπαλτατζή ερμηνεύουν και παρουσιάζουν το πρώτο τους κοινό τραγούδι.

Ένα νέο τραγούδι με τίτλο «Έρωτας παρωδία», είναι το σημείο συνάντησης της Μιρέλας Πάχου και της Πέννυς Μπαλτατζή, δύο ταλαντούχων και φωτεινών κοριτσιών της ελληνικής μουσικής σκηνής με σημαντικές παράλληλες καλλιτεχνικές πορείες που έχουν όμως κοινό χαρακτηριστικό το πάθος και το σεβασμό για την τέχνη τους.

Η Μιρέλα και η Πέννυ ερμηνεύουν μαζί με εκφραστικότητα και μπρίο το τραγούδι που δημιούργησε η Πέννυ Μπαλτατζή και κυκλοφορεί σε ψηφιακή μορφή από το Ogdoo Music Group.



Η Μιρέλα και η Πέννυ συνδυάζουν αρμονικά τις εξαιρετικές τους φωνές και αποδίδουν μοναδικά και ανατρεπτικά τα αισθήματα μιας ερωτικής απογοήτευσης που καταλήγει και αυτή σε παρωδία όπως και ο κάλπικος έρωτας που την προκάλεσε.

Ο « Έρωτας παρωδία» θα σας παρασύρει στο ρυθμό του και αν δεν ξέρετε τα βήματα του swing μην προβληματίζεστε, αυτοσχεδιάστε με θερινό θράσος και χωρίς αναστολές!

Το τραγούδι οπτικοποιείται και θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε σύντομα στις οθόνες σας την ιστορία του, όπως την καταγράφει το video clip που θα το συνοδεύσει.




Οι συντελεστές που συνέβαλαν με το ταλέντο και τη γνώση τους στη δημιουργία του τραγουδιού είναι:

Σπύρος Νίκας: Κλαρινέτο, Άλτο Σαφόξωνο

Jim Staridas: Τρομπόνι

Δημήτρης Σιάμπος: Ηλεκτρική & Ακουστική Κιθάρα

Γιάννης Παπαδόπουλος: Πιάνο, Πλήκτρα

Κώστας Πατσιώτης: Κοντραμπάσο

Φοίβος Άνθης: Τύμπανα

Ενορχήστρωση: Δημήτρης Σιάμπος

Ηχοληψία – Μίξη: Νίκος Κόλλιας

Mastering: Γιάννης Χριστοδουλάτος (Sweetspot Productions)

Η ηχογράφηση έγινε στα Antart Studios

Το single Έρωτας Παρωδία κυκλοφορεί από το Ogdoo Music Group σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες:


Κατεβάστε το από το iTunes
Κατεβάστε το από το Google Store
Ακούστε το από το Spotify
Ακούστε το από το Deezer 

ΡΕΝΑ ΜΟΡΦΗ ft. ΜΑΡΚΟΣ ΚΟΥΜΑΡΗΣ Θα ανέβω να σε βρω

Ολοκαίνουριο τραγούδι από την Ρένα Μόρφη με μια συνεργασία έκπληξη!

 

Το πιο χορευτικό ντουέτο που άκουσες ποτέ, μόλις κυκλοφόρησε!

 

Μια πολύχρωμη Cumbia που σε βάζει απ’ την πρώτη νότα σε καλοκαιρινές θερμοκρασίες και η Ρένα μαζί με τον Μάρκο Κούμαρη (Locomondo) μας αφηγούνται εκείνη τη ζωή που ο έρωτας δεν έχει λογική και αποστάσεις. Ούτε ύψους ούτε βάθους.

 

Το τραγούδι αυτό είναι προπομπός του νέου album της Ρένας Μόρφη, για την ολοκλήρωση του οποίου βρίσκεται στο studio.

 

Παράλληλα, αυτό το διάστημα κάνει γυρίσματα για την ταινία του Αλέξη Καρδαρά «Φαντασία», όπου υποδύεται τη νεαρή τραγουδίστρια Φωτεινή.

 

Θα ανέβω να σε βρω

Μουσική: Δημήτρης Μπαλογιάννης 
Στίχοι: Μάρκος Κούμαρης
Παραγωγή ενορχήστρωση: Ορέστης Φαληρέας

Ελεωνόρα Ζουγανέλη «Κάπου Σ’ Έχω Ξαναδεί»

Το ολοκαίνουργιο single της Ελεωνόρας Ζουγανέλη είναι γεγονός!

Μουσική & Στίχοι: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος

“Ένα τραγούδι που γεννήθηκε για να επισημάνει το αόρατο νήμα που δένει τους ανθρώπους.

«Κάπου σ’ έχω ξαναδεί»…

Ίσως στο δρόμο, ίσως στην ουρά στο θέατρο, ίσως στην αγορά ή ακόμα στο όνειρα μου.

Ίσως να έχω δει την σκέψη σου, τον φόβο σου, την αλήθεια σου.

Ίσως να έχουμε συναντηθεί και σε κάποια άλλη ζωή ….

Ποιος ξέρει;

Μπλέκουν οι ζωές μας, σε ένα κόσμο που όλοι μοιάζουμε να είμαστε μυστήρια συγγενείς..

Ας χορέψουμε γι’ αυτό φέτος το καλοκαίρι”

Ελεωνόρα

 

Νto Diesi- «Πάντα ξημερώνει»

Ένα album που θα ταράξει τα ύδατα της ελληνικής pop-rock σκηνής

Oι Nto Diesi παρουσιάζουν το πρώτο album του σχήματος με τίτλο «Δε φοβάμαι το αύριο»

Με την κυκλοφορία του δίσκου «Δε φοβάμαι το αύριο» οι Nto Diesi, σφραγίζουν τη δυναμική τους είσοδο στην ελληνική pop-rock μουσική σκηνή. με ελκυστικό και ευδιάκριτο ήχο, εμπλουτισμένο με ethnic επιρροές δημιουργώντας και καταγράφοντας ακούσματα πέρα από τα τετριμμένα.

Οι «Nto Diesi» παρέα με τις κιθάρες, τις εναλλαγές στα όργανα, τους πειραματισμούς στους ήχους, την ζεστή, άμεση φωνή και παρουσία της Πένυς Ραμαντάνη (ερμηνεύτρια του συγκροτήματος Όναρ για 17 χρόνια), τη μοναδική ενέργεια και το πάθος του συνθέτη τους και λαμπρού κιθαρίστα Δημήτρη Νίτη, δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να ευδοκιμήσουν συναισθήματα, παρέα, ένωση που αποτελούν την αληθινή αξία της μουσικής, με εργαλεία τα τραγούδια και τον ήχο τους.

To album «Δε φοβάμαι το αύριο» που κυκλοφορεί από το Ogdoo Music Group, έρχεται με «φρέσκια» δημιουργική ματιά και τη φωτεινή διάθεση που αποπνέει να εμπλουτίσει τον ήχο της δισκογραφικής παραγωγής του είδους.

Οι «Ντο Δίεση» είναι αναμφίβολα ένα σχήμα που δημιουργεί το δικό του μοναδικό στίγμα.

Τα  τραγούδια τους που περιέχονται στο δίσκο «Δε φοβάμαι το αύριο» είναι αποτέλεσμα έμπνευσης και σκληρής εργασίας και  αφηγούνται με αντισυμβατικό τρόπο ιστορίες της πόλης που μας αφορούν όλους, υπερβαίνουν την άχρωμη καθημερινότητα και καθηλώνουν το κοινό στη διάρκεια των ζωντανών εμφανίσεων.

Χωρίς φόβο για το αύριο, αλλά με αληθινό πάθoς για την τέχνη τους οι Nto Diesi μαζί με μια παρέα εξαιρετικών μουσικών καταγράφουν στον πρώτο τους δίσκο την πλούσια εμπειρία από το μουσικό τους παρελθόν αλλά κυρίως το όραμά τους για τη νέα μουσική που έρχεται για να αναδιατάξει το σκηνικό.

Μυρτώ Βασιλείου «Ανοιξιάτικη Μέρα»

Μια «Ανοιξιάτικη Μέρα» ξεκινά!

Μουσική: Κώστας Τσίρκας

Στίχοι: Σπύρος Γραμμένος

Ο Κώστας Τσίρκας και η Μυρτώ Βασιλείου παρουσιάζουν το δεύτερο τραγούδι από το νέο μουσικό project-EP που ετοιμάζουν, με τίτλο «ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ».

Μετά από «Το μέσα μου φως» που κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες σε στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου και αγαπήθηκε ιδιαίτερα τόσο από το κοινό όσο και από τα ραδιόφωνα,έρχεται ο «δεύτερος σταθμός προς το καταφύγιο» με τίτλο «Ανοιξιάτικη Μέρα» σε στίχους Σπύρου Γραμμένου.

Ένα τραγούδι ρυθμικό, χαρούμενο, αισιόδοξο και «ανθρώπινο», η κυκλοφορία του οποίου συνοδεύεται από το επίσημο video clip σε σκηνοθεσία της  Έλλης Λύτρα.

Ο Κώστας και η Μυρτώ παρουσιάζοντας το «ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ» σημείωναν:

«Προσπαθώντας να περιγράψουμε τι ακριβώς είναι αυτό το νέο πρότζεκτ μας, διαπιστώνουμε πως ο τίτλος και το περιεχόμενο έδεσαν «αυτόματα» μεταξύ τους, σαν κομμάτια παζλ που, από τύχη, βρήκαν τη φυσική τους θέση. Τραγούδια για προορισμούς και αναζητήσεις, για ανοιξιάτικες βόλτες και εσωτερικούς χώρους, αλλά πάντα με κοινή αναφορά μέρη και καταστάσεις που μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια, που η προοπτική τους δίνει ελπίδα και η απώλεια τους προκαλεί φόβο. Καταφύγια».

Δείτε το video εδώ:

“Ανοιξιάτικη Μέρα”

Ερμηνεία: Μυρτώ Βασιλείου

Μουσική: Κώστας Τσίρκας

Στίχοι: Σπύρος Γραμμένος

Σκηνοθεσία/Μοντάζ: Έλλη Λύτρα

Αλέξανδρος Λιβιτσάνος: παραγωγή/ενορχήστρωση

Γιώργος Μπουλντής: ηλεκτρικό μπάσο

Μανώλης Γιαννίκιος: τύμπανα

Δημήτρης Στασινός: ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα

Γιάννης Λαμπρόπουλος: ηχοληψία, μίξη, mastering

Η ηχογράφηση, η μίξη, και το mastering έγιναν στο Studio City.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Κώστας Τσίρκας

Κυκλοφορεί ψηφιακά από τη Feelgood Records.

Μιχάλης Χατζηγιάννης – Δήμητρα Γαλάνη “Να Με Προσέχεις”

Δέκα μεγάλα τραγούδια που έχουν αγαπηθεί πολύ όλα αυτά τα χρόνια, από το «Ένα Πρωϊνό» και το «Να Με Προσέχεις» μέχρι το «Μένω Εκτός» και το «Έξοδος Κινδύνου», ξαναγεννιούνται δυο-δυο αυτές τις μέρες με την καλλιτεχνική επιμέλεια της σπουδαίας Δήμητρας Γαλάνη & τη βελούδινη φωνή του Μιχάλη Χατζηγιάννη.

Στα βίντεο-μονοπλάνα που συνοδεύουν τα τραγούδια, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, γήινος και αληθινός, ερμηνεύει καθαρά, φωτεινά, ζεστά και απόλυτα εκφραστικά αυτά τα δέκα τραγούδια ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ – da capo όπως λέγεται στη γλώσσα της μουσικής.

Μουσική – Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου Σκηνοθεσία: Φώτης Φωτόπουλος Επιμέλεια: Μιχάλης Παπανικολάου

Στίχοι

Έλα κοντά μην κάνεις πίσω το χέρι κράτα μου στα σκοτεινά Έλα κοντά να σου μιλήσω γι’ αυτά που μέσα δεν χωράνε πια Να με προσέχεις γιατί έχω πέσει χαμηλά έχω πέσει χαμηλά μάτια μου γλυκά να με αντέχεις Να με προσέχεις μέχρι να σηκωθώ ξανά λίγο ακόμα μοναχά μάτια μου γλυκά να με αντέχεις να με προσέχεις… Έλα κοντά το κόσμο κρύψε τον κόσμο αυτό που μου ζητά πολλά Έλα κοντά μια σπίθα ρίξε να βγει απ’ την στάχτη μου ξανά φωτιά Να με προσέχεις γιατί έχω πέσει χαμηλά, έχω πέσει χαμηλά μάτια μου γλυκά να με αντέχεις Να με προσέχεις μέχρι να σηκωθώ ξανά λίγο ακόμα μοναχά μάτια μου γλυκά να με αντέχεις να με προσέχεις

Διεύθυνση Παραγωγής: Πασχάλης Μουχταρίδης

Έπαιξαν & ενορχήστρωσαν οι…

Σεραφείμ Γιαννακόπουλος: τύμπανα

Θωμάς Κωνσταντίνου: ούτι, μαντολίνο

Μηνάς Λιάκος: κιθάρα

Σπύρος Μάνεσης: πιάνο

Στέλιος Προβής: μπάσο Στο τραγούδι «Θα Είμαι Εκεί» έπαιξε πιάνο & έκανε την ενορχήστρωση ο Σόλων Αποστολάκης.

Τσέλο ο Μιχάλης Πορφυρής Στα τραγούδια «Δεν Έχω Χρόνο», «Ένα Πρωινό» & «Wild World» έπαιξε ακουστικές κιθάρες ο Μιχάλης Χατζήγιαννης

Οι μουσικοί ηχογράφησαν στα Kyriazis Studios με ηχολήπτη τον Θάνο Καλέα Ηχογράφηση φωνών από τον ηχολήπτη Άρη Γαλανό (Prism Studios) Μίξεις έκανε ο Κώστας Καλημέρης Mastering ο Γιάννης Χριστοδουλάτος (Sweet Spot Mastering)

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ 12+1 Ηλιοτρόπια του ΑΛΚΗ ΑΛΚΑΙΟΥ


Τραγουδούν ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ, ΛΙΖΕΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΗ,
ΦΑΙΔΡΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ


Συμμετέχει με ένα στίχο δηλ. το +1 ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΤΖΟΣ
Προλογίζει το βιβλίο ο Δημήτρης Λέντζος
«12+1 ΗΛΟΤΡΟΠΙΑ»
ΣΑΝ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ
«Έχω μια σειρά τραγουδιών του Αλκαίου» μου είπε σχεδόν ψιθυριστά
στο αυτί ο Παντελής, μια μέρα στο Παγκράτι.


«Μη πεις τίποτα» μου λέει. Δεν είπα. Αυτά τα πράγματα θέλουν να
κρατάς μυστικά και τον λόγο σου. Μετά από λίγο καιρό, που ξαναβρεθήκαμε, μου τραγούδησε πάλι σιγά «Τα βότσαλα»· ένα όμορφο και δυνατό χασάπικο.


Ύστερα πέρασε καιρός, ψιλοχαθήκαμε με τον Παντελή. Νέα του μου έλεγε ο
κοινός φίλος Γιώργος Χριστοδούλου, ότι προχωράει δηλαδή αυτή η δουλειά και τι ωραία τραγούδια που είναι. Λίγο μετά, τον Δεκέμβρη του 2012, άκουσα τα κακά νέα στο ραδιόφωνο «Πέθανε ο στιχουργός Άλκης Αλκαίος…»
Στενοχωρήθηκα πολύ. Ήταν ο αγαπημένος μου στιχουργός. Τα τραγούδια του με πιάνανε απ’ τον γιακά και με σφίγγανε στον τοίχο.

Έβαλα ένα ποτό, πήρα μια κόλλα χαρτί και έγραψα αμέσως ένα ποίημα. Το L’ ULTIMO BARGO (ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΠΑΡΚΟ). Δεν ξέρω, τελικά, γιατί διάλεξα έναν λατινικό τίτλο. Έτσι μου ήρθε. Ο Παντελής με τον Γιώργη τον Χριστοδούλου πήγαν στην κηδεία στην Πάργα. Στον δρόμο, μάλιστα, είχαν ένα ατύχημα.
Τούμπαραν με το αυτοκίνητο, τους μάζεψε ο Θάνος Μικρούτσικος τυχαία, που ακολουθούσε. Το L’ ULTIMO BARGO το διάβασα μια μέρα σε μια κοινή μας φίλη και μου είπε «Δημήτρη, αυτό εδώ θα το δώσω στον Παντελή για τα
καινούργια τραγούδια του Αλκαίου», και μου το πήρε από τα χέρια.

Ο καιρός περνούσε. Καιρός δύσκολος μέσα στην κρίση και σε ένα παράξενο πένθος· χρόνια τώρα που περνάμε.
Όλα αυτά τα χρόνια όταν βρισκόμασταν ρωτούσα πάντα τον Παντελή τι έγινε με τα τραγούδια του Αλκαίου. «Γίνονται», μου έλεγε.

Καταλάβαινα ότι ήθελε τον καιρό του. Όταν έχεις κάτι σπουδαίο στα χέρια σου θέλεις και ’σύ να φανείς αντάξιός του. Φέτος, στις αρχές του 2018, με πήρε τηλέφωνο και μου ανακοίνωσε ότι επιτέλους τα «12+1 ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ», έτσι ονόμασε τον κύκλο αυτών των τραγουδιών, με 12 τραγούδια σε στίχους του Αλκαίου και ένα το δικό μου, είναι έτοιμα. Κολακεύτηκα.

Σε λίγες μέρες μου έστειλε πρώτα το δικό μου, ένα παράξενο «κουτσοζεϊμπέκικο», που μου άρεσε πολύ. Μετά από λίγον καιρό μου έστειλε και τα άλλα τραγούδια της εργασίας αυτής και τα άκουσα όλα. Αυτό που με κάρφωσε από την αρχή ήταν ότι πάλι τα τραγούδια αυτά με πιάσανε από τον γιακά και με κολλήσανε σφιχτά στον τοίχο.
Ο Παντελής Θαλασσινός τόσο λυρικός και ευαίσθητος, όπως πάντα, με τις
νότες να αναδεικνύουν τα λόγια του ποιητή με τον πιο ωραίο τρόπο. Τα λόγια του Αλκαίου είναι κουβέντες διπλανές, καθημερινές, σαν πέτρες στις τσέπες μας γι όλον τον κόσμο, στους λιθοβολισμούς των αναμάρτητων και των πετυχημένων!
Οι μελωδίες εδώ του Θαλασσινού είναι μία ακόμη δυνατή στιγμή στην
καριέρα του, που έτσι κι αλλιώς τον έχει καθιερώσει ως έναν από τους
σπουδαιότερους τραγουδοποιούς, σχεδόν σαράντα χρόνια τώρα. Συγκινήθηκα. Αυτό είναι το μυστικό στα τραγούδια, είπα. Ζήλεψα κιόλας. Αυτή η κατάκτηση του απλού είναι η πιο επαναστατική πράξη. Το απλό είναι το πιο ποιητικό πράγμα του κόσμου και το πιο δύσκολο ταυτόχρονα.
Τα ηλιοτρόπια του Θαλασσινού ανοίγουν το πρόσωπό τους μ’ ένα μεγάλο
χαμόγελο πάντα στον ήλιο, χωρίς να κλείνουν ποτέ τα μάτια τους.
Άκουσα πολλές φορές τα τραγούδια, σε άλλα στάθηκα πιο πολύ, σε άλλα
λιγότερο, αλλά ύστερα ήθελα να τα ξανακούσω όλα από την αρχή, χωρίς
καμμιά εξαίρεση. Δεν γλυτώνεις εύκολα από τους στίχους του Αλκαίου και τις μελωδίες του Θαλασσινού. Από την ακρόαση δεν βγαίνεις ποτέ ακέραιος και αρτιμελής.

Τραγούδια τόσο κραταιά και τόσο ευάλωτα, πετροβόλα και ωραία
αλητήρια, στις γειτονιές του πόθου.
Θυμάμαι, πολύ μικρός στο χωριό μου δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί
συγκεκριμένα μόνο τραγούδια άνοιγαν με το μυστικό κλειδί τους τις ψυχές των ανθρώπων που τα χόρευαν ως εξαίσιοι χορευτές, αμαρτωλοί και πάσχοντες, και αγίαζαν στις πίστες των ένθεων παθών τους. Είναι, λοιπόν, εκείνα τα τραγούδια που έχουν ανθίσει στις άγονες περιοχές της ανθρώπινης ύπαρξης, που μεγαλώνουν μόνον με τις υγρασίες των αισθημάτων. Τα τραγούδια, όμως, από τέτοιες καλλιέργειες είναι γόνιμα και αποδοτικά. Η εργασία αυτή είναι συμπαγής και μας αποδεικνύει τι είναι πραγματικά αυτό που λέμε κύκλος τραγουδιών, και ότι από αυτό το ελάχιστο μιας πρωτογενούς έμπνευσης μπορεί να γεννηθεί το παν.

Ο Παντελής Θαλασσινός με τους στίχους του Άλκη Αλκαίου μας υπενθυμίζει και κάτι άλλο στον καιρό της ομογενοποίησης και του μακελειού στο τραγούδι, και όχι μόνο, ότι τα τραγούδια δηλαδή είναι πολύ μεγάλη υπόθεση, τόσο περίπλοκη, όμως, όπως το μυστήριο της ίδιας της ύπαρξης.

Τα τραγούδια γίνονται ανθρώπινα μόνο όταν πλησιάζουν το θείο.
Οι ορχήστρες του Θαλασσινού είναι λιτές, δίνοντας χώρο στον λόγο και
στο συναίσθημα, ακολουθώντας τον πανάρχαιο τρόπο αφήγησης του τόπου μας, χωρίς πονηριές και κόλπα. Οι ερμηνείες του εσωτερικές και δυνατές με έναν τρόπο μαγικό, που χρόνια ο Θαλασσινός έχει κατακτήσει με πολλά μεγάλα του τραγούδια. Δυνατές στιγμές είναι και οι δύο συμμετοχές της σπουδαίας Λιζέτας Καλημέρη και της νέας πολύ εκφραστικής (το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει) Φαίδρας Θαλασσινού.
Αυτά τα ηλιοτρόπια μου όρισαν απόλυτα αυτό το ωραίο κίτρινο του Βαν
Γκογκ με μια στάλα αίμα πάνω στα χείλη μου από τα φιλιά και τα όνειρα του
κόσμου.
Τελικά, είμαστε βότσαλα μιας θάλασσας παλιάς σαν πρωτόπλαστο τραύμα
στα νωπά μέλη των αγαλμάτων.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΤΖΟΣ


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΑΥΤΗΣ


Η Ιστορία με τα “12 +1 Ηλιοτρόπια”, ξεκινάει κάπως έτσι..
Είναι μεσημέρι της 17ης Απριλίου του 2012.. Απ’ το πρωί
τα ραδιόφωνα παίζουν Δημήτρη Μητροπάνο, και αναγγέλουν
το δυσάρεστο γεγονός!
Χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι η Λιζέτα

Παντελή, πρέπει να σε δώ. Να συναντηθούμε, να σου
δώσω κάτι..

Τι είναι Λιζέτα μου;

Θα καταλάβεις .. μου λέει
Συναντηθήκαμε λοιπόν το βραδάκι στη “Συλλαβή” της Κικής
και του Φίλιππου, στο Παγκράτι.

Εχω αυτό το φάκελλο για σένα. Διάβασε και θα καταλάβεις,
γιατί ήθελα ειδικά σήμερα, να σε δω.
Είχε μέσα ένα γράμμα για μένα, απ’ τον Άλκη Αλκαίο,
με ημερομηνία 13 Απριλίου, λίγο πριν το Πάσχα του 2012.
Περιείχε δώδεκα εξαιρετικούς λαϊκούς στίχους,
αριθμημένους κι αραδιασμένους, με σειρά τη δική του.
(Τη σειρά την κράτησα ως σήμερα).
Ο τίτλος 12+1 Ηλιοτρόπια, και γραμμένα για τη νέα δουλειά
του Δημήτρη Μητροπάνου.
Πάνω απ το +1 υπήρχε μια σημείωση,
που μου έλεγε.. Το +1 (στο στούντιο για γούρι)
Γύρισα στο σπίτι, να τον πάρω τηλέφωνο, με την ησυχία μου.

Άλκη μου, σήμερα πήρα το φάκελλο στα χέρια μου.
Τι ατυχία! Μας προλαβαίνει η ζωή…

Ειδες καμιά φορά η μοίρα, τι παιχνίδια παίζει Παντελή μου;

Ναι, Άλκη μου, όταν κάνουμε σχέδια, ο Θεός γελάει…
Μου εξήγησε ότι συζητώντας με το Δημήτρη, έκριναν,
ότι αν είχα και γω το χρόνο, θα ήταν πολύ ωραίο αποτέλεσμα,
μια ολοκληρωμένη δουλειά, με τους τρείς μας, ή έστω
κάποιο απ’ αυτά.
Είχα ήδη συνεργαστεί με το Δημήτρη Μητροπάνο, στην
προηγούμενή του δουλειά, δίνοντας του ένα τραγούδι,
σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου, με τίτλο “Δίψα ο έρωτας
κι αρμύρα”.
—Νοιώθω ότι τα τραγούδια μείναν παραπονεμένα, του είπα,
γιατί ήταν προορισμένα, να τα βγάλει βόλτα ένας πολύ
μεγάλος τραγουδιστής.

Να τα γράψεις τα τραγούδια, Παντελή, και να τα πείς εσύ,
μου είπε.
Κλείσαμε το τηλέφωνο, κι είμαι σίγουρος, πως κι οι δύο νοιώθαμε τα ίδια. Τη ματαιότητα και την απουσία, να μας ταρακουνά.. Το περαστικό μας παρόν, ήταν απαλλαγμένο από κάθε ίχνος φιλοδοξίας και υστεροφημίας..
Άρχισα να γράφω τα τραγούδια, ύστερα απο λίγες εβδομάδες, παίζοντας του μερικά, απ’ το τηλέφωνο.
Θυμάμαι τη χαρά του, και τα ενθαρυντικά του σχόλια, που με προέτρεπαν να φτιαξω όλα τα τραγούδια..
Του άρεσαν πολύ τα “Βότσαλα”, οι “Σπαθιές στο κύμα”, το “Πανέρι”, “Ο δρόμος το γραμμα κι ο ταχυδρόμος”, που του τα έφτιαξα ένα Cdάκι και τα άκουγε τις τελευταίες μέρες της αρρώστιας του, και της ζωής του.
Πάντα άφηνα μια απόσταση, απο τους ανθρώπους που θαυμάζω. Πάντα είχα το φόβο μην απογοητευτώ, η μην τους απογοητεύσω, ή μήπως χαλάσω το μύθο, που ‘χα πλάσει στο μυαλό μου, αλλά και μην τους ζαλίσω και τους κουράσω. Το Μάλαμα, το Θανάση Παπακωνσταντίνου, τον Ορφέα, τους Κατσιμιχαίους, το Σαββόπουλο, το Μήτσο το Χαίνη, το Νίκο Παπάζογλου, το “Μανόλο” το Ρασούλη, τους έχω, ή τους είχα πολύ ψηλά, και σε απόσταση, μόνο γι αυτό το λόγο.. (τους άλλους για άλλους).
Τον ξεχωριστό αυτό ανθρωπο, δεν τον γνώρισα από κοντά.
Κοντά ήρθαμε από τις τηλεφωνικές συζητήσεις μας, μιας και τους τελευταίους μήνες της ζωής του, δεν ήθελε να τον δω.. Κοντά μας έφεραν τα τραγούδια μας..
Τον θαύμαζα και τον θαυμάζω απεριόριστα για το πάθος του στα γραπτά του. Για τη λαχτάρα του να έρθει σ’ επαφή με το ανήκουστο και το φρέσκο ακόμη και τον τελευταίο καιρό που είχε δυσκολίες.
Είναι ωραίο να κρίνεται ένας δημιουργός απ το έργο του, κι όταν μάλιστα, μας έχει ομορφήνει τις στιγμές.
Γι αυτό το λόγο δεν μπορώ να μιλήσω γι αυτόν περισσότερο,
αφήνω σ’ άλλους αυτό το ρόλο.
Ο Αλκης Αλκαίος όπως κι οι άνθρωποι που έκαναν αθάνατα τραγούδια θα ζει για πάντα στα χείλη μας και στην ψυχή μας ..
Το Δημήτρη το Μητροπάνο τον συνάντησα τρείς φορές στη ζωή μου.. Η μια ήταν στην Πανσέληνο στην Πλάκα, που είχε έρθει να μας ακούσει με το Γεράσιμο, η άλλη ήταν στο Ηρώδειο στη συναυλία του Δημήτρη Παπαδημητρίου, κι άλλη μια στο στούντιο 111, του Τάκη του Αργυρίου στο Μοσχάτο, όταν έφτιαχνε το cd “Στη Διαπασών” Θα ήταν παράλειψη άν δε δημοσίευα στο βιβλίο αυτό, τους χειρόγραφους στίχους του Αλκαίου.
Έχουν μια μαγεία και μια άλλη δύναμη τα χειρόγραφα ενός μεγάλου ποιητή. Σου δίνουν κάτι απ’ την ατμόσφαιρα.
Οι παρτιτούρες σε απλή μορφή με τις συγχορδίες, οι “οδηγοί” – όπως τους λέμε εμείς στο σινάφι μας, – είναι για να βοηθήσουν τους μουσικούς και τα παιδιά, να παίξουν τα τραγούδια μας όπως είναι, και για να ολοκληρωθεί αυτή η δουλειά. Γι αυτό άλλωστε, έγινε βιβλίο.
Το βιβλίο αυτό προσθέτει άλλον ένα νεωτερισμό, στον πολύπαθο χώρο της μουσικής επικοινωνίας.
Στο βιβλίο αυτό που κρατάτε, στην τελευταία του σελίδα υπάρχει ένα CD ή ένα USB στικάκι.
6 ολόκληρα χρόνια για να γίνουν τραγούδια οι στίχοι
του Βαγγέλη Λιάρου (Αλκη Αλκαίου).. μάλλον είναι πολλά,
αν κρίνω απ τα 3,5 χρόνια που έκανα για το «Καλαντάρι»,
του Ηλία, και τα 2,5 για το «Να ‘ταν ο πόλεμος χορός»
του Φασουλά..
του Άλκη, μιας και παρακολουθούσε μέσω e-mails
την εξέλιξη.
Απο κοντά κι φίλος μου ο Θανάσης Συλιβος με τις πολύτιμες συμβουλές του, ως πιο παληός στο βιβλίο.
Πολύτιμο για μένα και το τετραήμερο, που ηχογράφησα στη Χίο, τα μπουζούκια και τα τύμπανα, και σωτήρια η βοήθεια του σπουδαίου βιολιστή Σταμάτη Πούπαλου, που αποδειχθηκε και πολύ καλός ηχολήπτης στο αυτοσχέδιο αλλά καλόηχο στουντιάκι του στο Λατόμι..
Εκει το Μανολάκι κι ο Μιχαλάκης πέταγαν φωτιές, στο μπουζούκι και στα τύμπανα.
Είναι αυτό που είχα φανταστεί, χωρίς εκπτώσεις..
Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο υπόγειο του σπιτιού μου.
Τέλος ευχαριστώ πολύ όσους αγάπησαν αυτά τα τραγούδια, κι ιδιαίτερα τη Λιζέτα και τη Φαίδρα.
Τα Βότσαλα τ’ αφιερώνω στο Γιώργο Χριστοδούλου.
Το σημείωμα αυτό, προσπαθώ να το απαλλάξω από βαρύγδουπες κουβέντες, και να είμαι περισσότερο περιγραφικός. Είχα δασκάλους που με συμβούλεψαν γι αυτό.
“Μίλα σεμνά, για τα σημαντικά.. Δεν περιγράφονται,
όσο και να φωνάξεις. Οι βαριές οι λέξεις είναι μόνο για
τα ασήμαντα”


ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ


Παίζουν:
Στέλλα Βαλάση: Σαντούρι
Πέτρος Βαρθακούρης: Κοντραμπάσο, ακουστική κιθάρα
Μιχάλης Βούκουνας: Τύμπανα, τουμπερλέκι
Παντελής Θαλασσινός: Ακουστική κιθάρα
Σωτήρης Μαργώνης: Βιολί
Πάρις Περυσινάκης: Μαντολίνο, Τζουρά
Μανόλης Στάθης: Μπουζούκι
Νίκος Τσιατσούλης: Κρουστά
Λευτέρης Χαβουτσάς: Κιθάρα κλασσική, και άταστη
Ντίνος Χατζηϊορδάνου: Ακορντεόν
Νάνα Μπινοπούλου: Β΄ φωνές
Majed Ali: Τρίγωνο
Ενορχηστρώσεις: Παντελής Θαλασσινός, Πέτρος
Βαρθακούρης, Λευτέρης Χαβουτσάς
Ηχοληψία: Παντελής Θαλασσινός, Σταμάτης Πούπαλος
Ηχογράφηση: Στούντιο “Κουτουρού”, και “ στου παππού”
Μίξεις: Γιώργος Καρυώτης – Σιέρρα Στούντιος
Mastering Παραγωγή CD: Digital Press Γιάννης Ιωαννίδης
Φωτογραφίες: Νίκος Κουστένης, Γιώργος Σπανός,
Νατάσσα Παυλάτου, Σπύρος Τρουπάκης,
Ελένη Συμεωνίδου.

STRING DEMONS – ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ «Ο Άλφα»

Η ιστορία του Άλφα είναι το τραγούδι που έφερε κοντά τους εκρηκτικούς String Demons με τον Χρήστο Θηβαίο.

Η ιστορία ενός παιδιού με όνειρα και ευαισθησίες που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά τραγούδια που έγραψε ποτέ το ντουέτο εγχόρδων των αδερφών Κωνσταντίνου και Λυδίας Μπουντούνη -γνωστοί ως String Demons- και ερμηνεύει με δυναμισμό και ευαισθησία ο Χρήστος Θηβαίος.

Τραγούδι που προλογίζει με ιδανικό τρόπο την επερχόμενη συνεργασία τους σε ζωντανές εμφανίσεις, με την παράσταση «Μια βόλτα στα Εξάρχεια» που θα παρουσιάζουν στην μουσική σκηνή Σφίγγα από το Σάββατο 12 Ιανουαρίου και κάθε Σάββατο.

Μια βόλτα στους μύθους και στα τραγούδια που φέρνουν το άρωμα των Εξαρχείων Τη γειτονιά που συνδέθηκε με μερικές από τις πιο σημαντικές μορφές του νεότερου πολιτισμού μας: Νικόλα ¶σιμο, Παύλο Σιδηρόπουλο, Αρλέτα, Κατερίνα Γώγου.  Μαζί με τα τραγούδια από τις προσωπικές τους δουλειές και όσα αγαπούν να διασκευάζουν.

«Ο Άλφα» κυκλοφορεί ψηφιακά από την ΜINOS EMI / UNIVERSAL.

Βρείτε το τραγούδι σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα: https://christosthiveos.lnk.to/OAlfaPR

String Demons social

Facebook : https://www.facebook.com/string.demons/

Instagram : https://www.instagram.com/string_demons/

Χρήστος Θηβαίος social

Facebook: https://www.facebook.com/thivaios/

Instagram: https://www.instagram.com/christos.thivaios/

Πέννυ Μπαλτατζή – «Ένα Φιλί»!

Η Panik Oxygen και η Πέννυ Μπαλτατζή εγκαινιάζουν τη συνεργασία τους και μας δίνουν… «Ένα Φιλί»!

Η τραγουδοποιός με τη «βελούδινη» φωνή και το ρετρό στυλ ερμηνεύει ένα τρυφερό κομμάτι με jazz αναφορές, σε σύνθεση και στίχους της ίδιας και μας βάζει σε ερωτική διάθεση με την feel good μουσική και την εκφραστικότητά της.

Το «Ένα Φιλί» αποτελεί προπομπό του νέου, τρίτου, album της Πέννυς, που αυτό τον καιρό εμφανίζεται μαζί με την εξαιρετική της μπάντα στο καλαίσθητο «Upper» στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα από την Panik Oxygen.

Κυκλοφορεί σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα: http://smarturl.it/PennyBaltatziEnaFili

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
 Ενορχηστρώσεις, ηλεκτρική κιθάρα, κλασική κιθάρα – Δημήτρης Σιάμπος
Πιάνο – Μένιος Γούναρης
Τρομπέτα – Κώστας Κεφαλάς
Τύμπανα – Φοίβος Άνθης
Κοντραμπάσο – Παρασκευάς Κίτσος
Κρουστά – Μιχάλης Μπακάλης
Μίξη – Νίκος Κόλλιας
Mastering – Γιάννης Πετρόλιας
Studio Antart

Βασ. Σοφίας 4  τ.κ. 67132 

Ξάνθη

E-mail : star888fm@gmail.com

Τηλ : 2541066604